Για να τα πω λίγο "μπακαλίστικα" ...
επειδή ο κόσμος έχει γίνει μια σαλάτα, είναι πλέον πολύ δύσκολο να πάρει κάποιος ξεκάθαρη θέση κι ακόμα περισσότερο να διακρίνεις τί θέση εκφράζει ο απέναντί σου.
Τα ίδια αλλά σε ηπιότερο κλίμα είχαμε με τον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας : Εκεί που καθόταν ήσυχος ο κακός Πούτιν, του επιτέθηκε ο κακός Ζελένσκι με τους κακούς Αζόφ, ΕΕ και ΗΠΑ.
Με ποιον κακό θα πας? Μα φυσικά με το μέρος του λιγότερο κακού, δλδ αυτού που κάθεται ήσυχα.
Έτσι δεν λέγαμε στη δασκάλα όταν πλακωνόμασταν πιτσιρίκια ?
"κυρία, αυτός άρχισε να με ενοχλεί"
κι ο άλλος
"ναι αλλά κυρία, αυτός με χτύπησε πρώτος" .
Απλά μαθηματικά.
Είμαστε με τον λιγότερο κακό και με αυτόν που κάθεται ήσυχα.
Και στα δύο είμαστε με το Ιραν και θέλουμε να νικήσει το Ιραν.
Αφού λοιπόν οι μουλάδες κυβερνουν το Ιραν και τον στρατό, ε, είμαστε με τους μουλάδες.
Φυσικά και δεν κρατάμε εικόνες τον μουλάδων, σαν τον ανεκδιήγητο Λαφαζάνη
το πράμα πήρε φωτιά μετά τον απαγχονισμό του Ολυμπιονίκη κι έρχονται να μας το τρίψουν στη μούρη ως τρανή απόδειξη οτι δεν πρέπει να είμαστε υπέρ του Ιραν και των μουλάδων (αυτά , είπαμε -θεωρητικά- πάνε μαζί).
Μα τί λέτε κύριοι και κυρίες?
Η άλλη πλευρά εχει εναν παρανοικό πρόεδρο που πήγαινε με ανήλικα, τον σέρνει απο την μύτη η μοσαντ που κρατάει τα στοιχεία, κι ενα κράτος που έχει ξαμολήσει τον ICE και σκοτώνει αβέρτα κουβέρτα (είπαμε, θα τα πω μπακαλίστικα).
Ο άλλος ο ακατανόμαστος ξεπέρασε τον Χίτλερ με στρατό χειρότερο απο τα SS .Πυροβολούν παιδάκια στα γεννητικά όργανα, επίσης αβέρτα κουβέρτα (μαρτυρία Γάλλου γιατρού).
Δηλαδή, ποια είναι τα «χαράς ευαγγέλια» των αντιΜουλάδων?
Να έρθει ο αργόσχολος αμερικανοκίνητος γιος του Σάχη,
που εκτός θα γίνει το Ιραν ό,τι μπάχαλο έγινε και κάθε χωρα που τοποθετησαν κυβέρνηση οι Αμερικάνοι (βλ κόπι πέιστ παρακατω) θα ΞΕΠΟΥΛΗΣΕΙ όλο τον πλούτο της χώρας του, που αυτό είναι και το ζητούμενο βέβαια, όπως σε όλες τις περιπτώσεις πχ Ουκρανία που δεν θα της αφήσουν ούτε σώβρακο, νικήσει - δεν νικήσει.
Ακολουθούν μερικές από τις πιο γνωστές περιπτώσεις, όπως προκύπτουν από ιστορικές αναλύσεις και δημοσιεύματα:
Ιράν (1953): Η CIA οργάνωσε το πραξικόπημα (Επιχείρηση Ajax) για την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού Μοχάμεντ Μοσαντέκ, μετά την εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας, αποκαθιστώντας την απόλυτη εξουσία του Σάχη.
Γουατεμάλα (1954): Ανατροπή του προέδρου Χακόμπο Άρμπενς με επέμβαση της CIA, λόγω των μεταρρυθμίσεων στη γη που έθιγαν αμερικανικά συμφέροντα.
Χιλή (1973): Υποστήριξη του στρατιωτικού πραξικοπήματος του Αουγκούστο Πινοσέτ, το οποίο ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Σαλβαδόρ Αλιέντε.
Ιράκ (2003): Εισβολή και ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, στο πλαίσιο του «Πόλεμου κατά της Τρομοκρατίας».
Αφγανιστάν (2001): Εισβολή και ανατροπή της κυβέρνησης των Ταλιμπάν μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Άλλες περιπτώσεις περιλαμβάνουν:
Γρενάδα (1983): Στρατιωτική εισβολή.
Παναμάς (1989): Εισβολή για την ανατροπή του Μανουέλ Νοριέγκα.
Αϊτή (1994, 2004): Παρεμβάσεις για την επαναφορά ή ανατροπή ηγετών.
Σύμφωνα με αναλύσεις, οι ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες στρατιωτικές επεμβάσεις παγκοσμίως, πολλές από τις οποίες είχαν ως στόχο την επηρεασμό της πολιτικής κατάστασης σε ξένα κράτη.
