Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Το μέλλον μας είναι η δραχμή όσο και αν την ξορκίζουμε...









Συνέντευξη στον Σπύρο Αλεξίου

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι από τις πρώτες φωνές που ακούστηκαν για

χρεοκοπία και επιστροφή στην δραχμή, όταν και τα δύο θέματα αποτελούσαν

ταμπού, μετά το ξέσπασμα της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης. Ο καθηγητής

Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, μαζί με την ομάδα του RMF

(Research on Money and Finance), έχουν προχωρήσει σε έρευνες και μελέτες

για τις επιπτώσεις του ευρώ στις περιφερειακές οικονομίες και τα δομικά

προβλήματα του κοινού νομίσματος.

Υποστηρίζουν δυναμικά και κόντρα στο ρεύμα, την λύση της επιστροφής στη δραχμή, για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Στην συνέντευξή του στην «Ι» μας περιγράφει τις απαραίτητες διεργασίες, τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουμε, αλλά και τις λύσεις που θα πρέπει να δοθούν. Και προειδοποιεί πως το νέο Μνημόνιο, όχι μόνο μας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια σε ασύντακτη χρεωκοπία ή πολυετή δραματική ύφεση, αλλά και η λεγόμενη «ανασυγκρότηση» του κράτους με απολύσεις θα οδηγήσει σε διάλυση του. Και θα αποτελέσει το πρόσφορο έδαφος για την δημιουργία άνομων παρακρατικών θυλάκων μέσα στους κρατικούς θεσμούς, που θα νέμονται την εξουσία του. Σήμερα, που ξαναμπαίνουν στο τραπέζι –σταδιακά- όλα τα ζητήματα ταμπού, οι ενδελεχείς μελέτες του RMF και του Κώστα Λαπαβίτσα, όσο και αν διαφωνεί κανείς μαζί τους για τις πολιτικές επιλογές, μπορούν να αποτελέσουν την άκρη του νήματος για να δούμε τι μας περιμένει στο μέλλον και να προετοιμαστούμε.

Το τελευταίο Μνημόνιο δεν φαίνεται να έχει πείσει τις αγορές, τους επενδυτές, ούτε καν αυτούς που το υπέγραψαν. Πιστεύετε ότι το νέο σχέδιο διάσωσης μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την τροχιά της κατάρρευσης;

'Οχι. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε στην πράξη πού θα καταλήξει τo PSI, κι αν θα κατορθώσει η χώρα να αποφύγει και την τεχνική αθέτηση πληρωμών. Δεν είναι διόλου σίγουρο ότι δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά, και με τις καλύτερες προοπτικές, το Μνημόνιο θα οδηγήσει το χρέος στο 120% το 2020. Οι υποθέσεις που έχουν γίνει για να φτάσει εκεί, είναι τόσο ακραίες, και είναι τόσο πολλές οι αστάθμητες μεταβλητές, ώστε είναι πολύ πιθανό το χρέος να εκτραπεί, και να φτάσει στο 160% το 2020.

Αλλά, ακόμα και στο 120% να είναι το χρέος, παραμένει μη βιώσιμο. Διότι, πρώτον, μια οικονομία του μεγέθους της ελληνικής δεν μπορεί να αντέξει χρέος τέτοιου ύψους. Και, δεύτερον, το χρέος στο 120% κατά το 2020, θα το κατέχει ο επίσημος δανειστής, ο οποίος θα έχει και προτεραιότητα στην αποπληρωμή του. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές, γιατί ποιος ιδιώτης δανειστής θα αγοράσει κρατικά χαρτιά, όταν ξέρει ότι θα έχει προτεραιότητα κάποιος άλλος; Όταν μάλιστα το χρέος θα προσεγγίζει τα 250 δισ.;

Άρα, θα χρειαστεί και πάλι αναδιάρθρωση, η οποία θα είναι πιο δύσκολη, καθώς θα είναι ο επίσημος δανειστής μέσα. Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι ότι τα μέτρα που συνοδεύουν το PSI είναι εντελώς απίθανο να φέρουν αποτέλεσμα. Πρώτον, διότι όσον αφορά τη σταθεροποίηση, επιβάλλουν λιτότητα πάνω στη λιτότητα, οπότε οι συνθήκες θα γίνουν ακόμη δυσκολότερες για την οικονομία. Η συρρίκνωση φέτος θα είναι επίσης πολύ μεγάλη, κάτι που θα συνεχιστεί. Πρόκειται λοιπόν για μέτρα παράλογα.

Πέραν αυτού, τα αναπτυξιακά μέτρα που περιλαμβάνονται, όπως η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και η συντριβή του εργατικού εισοδήματος, δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Όλες αυτές οι απιθανολογίες είναι πρωτόλεια επιχειρήματα σπουδαστών προπτυχιακών στα Οικονομικά. Είναι αδύνατον να οδηγήσουν σε συστηματική ανάπτυξη. Οι υποθέσεις εργασίας, που γίνονται από όσους κατάρτισαν το Μνημόνιο, φαίνεται να δείχνουν ότι, με τις ευνοϊκότερες προοπτικές, η ανάπτυξη που θα πετύχει η Ελλάδα θα είναι, μέχρι το 2020, της τάξεως του 2,5%. Αυτό το ποσοστό δεν μεταφράζεται σε ανάπτυξη που μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.
Συνέχεια ...
http://www.isotimia.gr

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Ελλάδα Vs Ισλανδία


Το CNN παρουσιάζει ένα κρας τεστ ανάμεσα στη κρίση χρέους της Ελλάδας και αυτής της Ισλανδίας, η οποία την ξεπέρασε μέσα σε μόλις τρία χρόνια.

Η δημοσιογράφος Nina dos Santos σημειώνει πως η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία είναι γνωστή για τις τραγωδίες της ενώ η Ισλανδία είναι διάσημη για τους σκανδιναβικούς μύθους της "αλλά αυτές οι ιστορίες μπορεί να έχουν διαφορετικό τέλος από οικονομικής απόψεως τουλάχιστον", τονίζει.

Η Ισλανδία τον Οκτώβριο του 2008 η Ισλανδία έγινε από τα πρώτα θύματα της πιστωτικής κρίσης του οποίου τις επιπτώσεις βιώνουν αρκετοί Ευρωπαίοι σήμερα.

Ωστόσο, η Ισλανδία μέσα σε μόλις τρία χρόνια κατάφερε να ξαναβγεί στην επιφάνεια και να αναγεννηθεί από τις στάχτες της.

Οι τελευταίες εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ δείχνουν πως η Ισλανδία σημειώνει ανάπτυξη 2,4% για το 2012.

"Συνεπώς ενόσω οι Έλληνες υπομένουν έναν φαύλο κύκλο λιτότητας και ανησυχούν για το μέλλον τους, πως η δυσάρεστη τωρινή κατάστασή τους σχετίζεται με την αβέβαιη κατάσταση της Ισλανδία στο τέλος της περασμένης δεκαετίας;" διερωτάται, η δημοσιογράφος και σπεύδει να απαντήσει συγκρίνοντας καταστάσεις.

Σκληρές διαπραγματεύσεις vs Σκληρές πράξεις

Το κλίμα στην Ισλανδία το 2008 ήταν ψυχρό με τη χώρα να έχει προσαρμοστεί πλήρως στις πολικές θερμοκρασίες που έχει ούτως ή άλλως, αναφέρει η δημοσιογράφος, η οποία προσθέτει πως σταδιακά οι τράπεζες της χώρας σιγά σιγά εθνικοποιούνταν.

Μάλιστα θυμάται χαρακτηριστικά πως καθόταν έξω από την παλιά Βουλή όπου γινόταν μάχη για να μη φύγουν τα "ξένα" χρήματα εκτός της χώρας.

Η χώρα ενεπλάκη σε μια διπλωματική αψιμαχία με τους γείτονές της, όπως η Μ. Βρετανία και η Ολλανδία καθώς ανησυχούσαν ότι κανένας δε θα πάρει πίσω τα χρήματά του.

"Στο τέλος ο ιππότης με τη γυαλιστερή πανοπλία, το ΔΝΤ, ήρθε και έφερε τα 2,1 δισ. εκατ. δολάρια της σωτηρίας", σημειώνει.

Μέχρι στιγμής είναι όλα τόσο οικεία, σχολιάζει.

Ωστόσο, ανάλυση που δημοσιεύτηκε στη σημερινή βελγική εφημερίδα "De Standaard" υπό τον τίτλο "Η αξιοθαύμαστη θεραπεία που εφάρμοσε η Ισλανδία", αναφέρει πως οι περικοπές στην Ισλανδία δεν ήταν τόσο δραστικές όπως στην Ελλάδα, ακριβώς επειδή τα προβλήματα της ισλανδικής οικονομίας δεν είχαν δομικό χαρακτήρα.

Δημόσιο χρέος vs Ιδιωτικό χρέος

Όμως η Ελλάδα και η Ισλανδία δεν είναι εύκολο να συγκριθούν γιατί πολλές από τις λύσεις που χρησιμοποιήθηκαν στην Ισλανδία δεν μπορούν να εφαρμοστούν στη χώρα μας λόγω του μεγέθους της αλλά και των πολιτικών και νομισματικών συνεργασιών της.

"Είναι αλήθεια ότι η ανεργία στην Ισλανδία εκτοξεύτηκε στο 7,6% στο απόγειο της κρίσης αλλά εξακολουθεί να ωχριά μπροστά στο 21% της Ελλάδας, και οι 320.000 άνθρωποι που ζουν στην Ισλανδία δεν είναι παρά ένα κλάσμα του πληθυσμού της Ελλάδας μια χώρας με πληθυσμό περίπου 11 εκατομμύρια", τονίζει.

Και συνεχίζει λέγοντας πως άλλη μια διαφορά είναι ότι υπάρχει μια διαφορετική αναλογία στο δημόσιο χρέος.

Η Ισλανδία πριν υπερφορτωθεί από τους δανειστές της με δάνεια, ήταν τύπος και υπογραμμός. Αντίθετα η Ελλάδα, έχει αγγίξει το τρομακτικό 160% του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ και θα είναι τυχερή εάν επιτύχει τον στόχο του `120.5% μέχρι το 2020.

Ευρωζώνη η Ζώνη χωρίς ευρώ;

Όταν η Ισλανδία κατέρρευσε οι ψαράδες εξυμνούσαν τις αρετές του ευρώ και οι κάτοικοι υποστήριζαν πως η υιοθέτησε του ενιαίου νομίσματος θα ήταν ευλογία.

Αρκετά χρόνια μετά ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως μια είσοδος της Ισλανδίας στην ευρωζώνη θα ήταν καλή ιδέα.

Εάν η Ισλανδία ήταν τότε μέρος της ευρωζώνης δε θα μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της και να βγει αλώβητη από τα χρέη της.

Πολλοί είναι εκείνοι που λένε πως η πολιτική της Ισλανδίας ήταν "εγχειρίδιο" και τακτική προς μίμηση όσον αφορά την ταχύτητα και τη αποτελεσματικότητά της.

"Η Ελλάδα από τη πλευρά της απολαμβάνει τα ανάμεικτα συναισθήματα του να είσαι συνδεδεμένος με άλλα μέλη της ευρωζώνης που είναι αρκετά πλούσια να μηδενίσουν την πιστωτική της κάρτα με την λάθος νομισματική πολιτική: να συνεχίσουν να αυξάνονται οι τιμές γύρω στο 2%", σχολιάζει η Nina dos Santos.

Αν και η Ισλανδία όπως η Ελλάδα μπορεί να είναι μια δημοκρατία, αυτές τις μέρες το νόμισμα των Ισλανδών αποδείχτηκε σωτήριο.

"Εκτόξευση" κεφαλαίων vs Ελέγχου κεφαλαίων

Τα χρήματα της Ισλανδίας αξίζουν τώρα στο μισό από όσο άξιζαν πριν από το 2008. Και αν αυτό κάνει τις εξαγωγές της χώρας πιο ανταγωνιστικές η ξαφνική βουτιά στην αξία της απαιτεί άμεση δράση.

Για αυτό το λόγο επέβαλλαν γρήγορα έλεγχο κεφαλαίων με στόχο τη διασφάλιση ό, τι είχε απομείνει μετά τη κατάρρευση του τραπεζικού τομέα.

Είπαν στους μη Ισλανδούς ότι θα τους ανταμείψει αμέσως κάτι που προκάλεσε την οργή τους όπως έγινε και με την Ελλάδα όταν είπαν στους επενδυτές να ξεχάσουν περισσότερα από τα μισά που κατείχαν.

Το αποτέλεσμα ήταν η Ισλανδία να υποβιβαστεί σε "σκουπίδι" αλλά ακόμα και όταν η κρίση είχε βαθύνει κατάφερε να αποπληρώσει τις οφειλές της, ενώ ανέκτησε πριν από δύο βδομάδες την πιστοληπτική της ικανότητα από τον Fitch, ενώ η Ελλάδα υποβαθμίστηκε από την Standard and Poor's σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας.


http://news247.gr

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Με ποιανού το μέρος είσαι?Which side are you on? Harlan County- Florence Reece

1931

πρόκειται για την ιστορία του αγώνα των ανθρακωρύχων στο Harlan County και της Florence Reece

. H Reece ήταν η σύζυγος του Sam Reece, συνδικαλιστή για το Συνδικάτο των ανθρακωρύχων στο Harlan County, του Kentucky, στις ΗΠΑ. Το 1931, οι ανθρακωρύχοι της περιοχής ήταν σε ρήξη με με τους ιδιοκτήτες των ορυχείων και απεργούσαν. Σε μια προσπάθεια να εκφοβίσουντην οικογένεια Reece, ο Σερίφης JH Blair και οι άντρες του (που είχαν προσληφθεί από την εταιρεία εξόρυξης) μπήκαν παράνομα στο σπίτι της οικογένειάς Reece, αναζητώντας το Sam , ο οποίος είχε προειδοποιηθεί εκ των προτέρων και είχε διαφύγει. Η Florence όμως και τα παιδιά τους ήταν στο σπίτι. Εκείνη τη νύχτα, αφού έφυγαν οι άνδρες , έγραψε τους στίχους για το "Which side are you on" σε ένα ημερολόγιο που κρεμόταν στην κουζίνα του σπιτιού της.
.......

Αξιόλογη αναφορά υπάρχει και στην εκπομπή infowar (μετά το 41:41)


Ομιλία της Florence Reece το 1973 στο σωματείο ανθρακωρύχων
(Απόσπασμα από την ταινία Harlan County, USA 1976 )

και η ταινία ντοκιμαντέρ:

Harlan County, USA 1976 part-1 greek subs

http://www.dailymotion.com/video/xnql3a_harlan-county-usa-1976-part-1-greek-subs_shortfilms

Harlan County, USA 1976 part-2 greek subs

http://www.dailymotion.com/video/xnplvy_harlan-county-usa-1976-part-2-greek-subs_shortfilms


Come all of you good workers,
Good news to you I’ll tell,
Of how that good old union
Has come in here to dwell.


Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?

My daddy was a miner,
And I’m a miner’s son,
And I’ll stick with the union,
Till every battle’s won.

They say in Harlan County,
There are no neutrals there.
You’ll either be a union man,
Or a thug for J.H. Blair.


Oh, workers can you stand it?
Oh, tell me how you can.
Will you be a lousy scab,
Or will you be a man ?

Don’t scab for the bosses,
Don’t listen to their lies.


Us poor folks haven’t got a chance,
Unless we organize

Για ελάτε όλοι σας καλόπαιδα εργάτες,
Καλά νέα θα σας πω,
για το πώς το παλιό καλό σωματείο
έφτασε μέχρι εδώ.



με ποιανού μεριά είσαι?
με ποιανού μεριά είσαι?

με ποιανού μεριά είσαι?

με ποιανού μεριά είσαι?


ο πατέρας μου ήταν ανθρακωρύχος,
Και εγώ είμαι γιος του,
Και θα μείνω με το σωματείο
μέχρι να κερδηθεί κάθε μάχη του.


Λένε στο Harlan County
Δεν υπάρχουν ουδέτεροι εκεί.
Θα είσαι συνδικαλιστής
ή ο αληταράς του Μπλερ.



Ω, σύντροφοι, μπορείτε να το αντέξετε?
πείτε μου, πώς μπορείτε;

Θα είστε ψωριάρηδες
ή θα είστε άνθρωποι?


Μην γλείφετε τα αφεντικά,
Μην ακούτε τα ψέματά τους.


οι φτωχοί δεν έχουμε καμία ευκαιρία,
αν δεν οργανωθούμε.


αν και οι αρχικοί στίχοι ήταν έτσι:

http://www.youtube.com/watch?v=Nzudto-FA5Y :

Come all you poor workers, good news to you I’ll tell,
How the good old union has come in here to dwell.
Which side are you on, which side are you on?

We’re starting our good battle, we know we’re sure to win.
Because we got the gun thugs lookin’ pretty thin.
Which side are you on, which side are you on?

You go to Harlan County, there is no neutral there.
You’ll either be a union man or a thug for J.H. Blair
Which side are you on, which side are you on?

They say they have to guard us to educate their child.
Their children live in luxury, our children almost wild.
Which side are you on, which side are you on?

Gentlemen can you stand it, oh tell me how you can?
Will you be a gun thug or will you be a man>
Which side are you on, which side are you on?

My daddy was a miner, he’s now in the air and sun.
he be with you, fellow workers, till every battle’s won.
Which side are you on, which side are you on?

εναλλακτικο "χρημα", μια ενδιαφερουσα ιστορια..



Michael Unterguggenberger


Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει. Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία. Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας», κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς. Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών. Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους:

Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε!

-Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας

-Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών. Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το «θαύμα του Wörgl». Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους. Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: «Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933″. Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση «νομίσματος έκτακτης ανάγκης». Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

ΠΗΓΗ

άρθρο του '41 περί κρίσης. Η ιστορία (του δοσιλογισμού) επαναλαμβάνεται

δοσίλογοι δημοσιογράφοι το 1941 , ίδια τακτική το  2012


Το απόκομμα της κατοχικής εφημερίδας, με ημερομηνία 18 Ιουνίου του 1941, βρήκαμε στο blog Sibilla.
Διαβάσαμε τις αράδες του δωσίλογου δημοσιογράφου της εποχής και παγώσαμε, ανατριχιάσαμε.
Ίδιο ύφος, ίδια επιχειρηματολογία με τα σημερινά ακριβοπληρωμένα παπαγαλάκια, που χυδαία προπαγανδίζουν υπέρ μνημονίων και άλλων «σωτήριων» μονόδρομων. Διαβάστε και μόνοι σας, είστε θεωρούμε άπαντες ικανοί να κάνετε τις συγκρίσεις με τις μέρες μας…
Ο γερμανοτσολιάς δημοσιογράφος του 1941 έγραφε:

«Αι περιστάσεις τας οποίας διέρχεται σήμερον η Ελλάς, εις την δύσκολον αυτήν καμπήν της Ευρωπαϊκής ιστορίας, είναι εξαιρετικαί. Όλαι αι εκδηλώσεις της ζωής μας έχουν καταφανή τα δείγματα μιας πρωτοφανούς κρίσεως. Η οικονομική δε κρίσις θα ήτο ίσως ολιγώτερον αισθητή, αν δεν υπήρχεν εις την Ελληνικήν ζωήν, τόσον έκδηλος, η ηθική και λογική κρίσις εκ της οποίας πάσχομεν ως κοινωνικόν σύνολον. Το χρήμα δεν θα υφίστατο τότε τον σημερινόν εκμηδενισμόν. ο πλούτος θα έρριπτε και ένα βλέμμα φιλανθρωπίας και κοινωνικής αλληλεγγύης εις τα πλήθη των πειναλέων, αι λαϊκαί τάξεις θα ανεκουφίζοντο με τας γενναίας χειρονομίας των ευπόρων. Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού…
» Είπομεν: Υποφέρομεν και από κρίσιν «λογικού». Ό,τι αγωνιζόμεθα από της επομένης της Μικρασιατικής καταστροφής να οικοδομήσωμεν εις την Ελλάδα, λειώνει τώρα ως ο πάγος. Τα θεμέλια του κράτους τρίζουν. Τα παν εις την χώραν αυτήν που άλλοτε ήστραψε το φως ενός λαμπρού πολιτισμού, καταρρέει, κυλίεται, πέφτει…
» Και ενώ ο οίκος μας σείεται από τας βάσεις του και γύρω μας καπνίζουν ακόμη τα συντρίμμια του πολέμου, ημείς -ω τη αναισθησία μας!- ομφαλοσκοπούμεν επί των«πολεμικών νέων» και, κλείοντες τους οφθαλμούς προ της αδυσωπήτου πραγματικότητος, προβαίνομεν εις εκδηλώσεις αι οποίαι μας φέρουν εγγύτερον προς την ολοκληρωτικήν καταστροφήν.
» Δεν είναι καιρός δια μεμψιμοιρίας ούτε αι στιγμαί επιτρέπουν παρανοήσεις. Η θέσις μας είναι σαφής: Η Ελλάς του κ. Μέχρις Εσχάτων ετάφη μετά μια συντριπτικήν ήτταν. Εις την θέσιν της εγεννήθη η Ελλάς του «ζωτικού χώρου της Ιταλίας». Η πρώτη όζει πτωμαΐνης. Η δευτέρα έχει την δρόσον μιας νέας ζωής. Ας την αγκαλιάσωμεν σφιχτά.Ίσως με την νέαν τάξιν πραγμάτων ατενίσωμεν καλύτερας ημέρας. Ίσως εξέλθομεν εκ της δεινής θέσεως εις την οποίαν ευρεθήκαμεν την επομένην της στρατιωτικής καταρρεύσεως. Ίσως μας δοθούν τα μέσα να ζήσωμεν…
» Το επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον μας. Η γενέα αυτή δεν πρέπει να αφανισθή από την πείναν. Τα νειάτα να μη μαρανθούν από τον λίβαν της δυστυχίας. Έχομεν ιστορίαν και πεπρωμένα. Συνεχίζομεν την υπερτρισχιλιετή παράδοσιν μιας ζωτικής φυλής. Είμεθα ράτσα φτιαγμένη από γνήσιον Αριανόν μέταλλον. Διατί, λοιπόν, να διακυβεύωμεν το παν, αυτήν ταύτην την ύπαρξιν μας, εις ανοήτους εκδηλώσεις κατ΄εκείνων οι οποίοι είναι σε θέσιν σήμερον να μας δώσουν χείρα βοηθείας; Και κατά τι είναι περισότερον Έλληνες εκείνοι οι οποίοι κοιμώνται αποκλειστικώς με το φευγαλέον όνειρον της Αγγλικής κατισχύσεως, από ημάς που αξιούμεν προσγείωσιν εις την σημερινήν πραγματικότητα όλων των Ελλήνων, χάριν της κοινής σωτηρίας;
» Μια ειλικρινής συνεργασία με τους χθεσινούς αντιπάλους μας, με τας δυνάμεις του άξονος, θα μας έσωζεν ίσως από το χάος. Τα αναιμικά από την πείναν παιδάκια, θα εύρισκον μίαν φέταν ψωμιού. οι τρικλίζοντες νήστεις γέροντες θα ημπορούσαν να τρώγουν άπαξ τουλάχιστον της ημέρας. αι θηλάζουσαι μητέρες δεν θα εξηντλούντο και η γενεά μας θα ίστατο ορθία εν μέσω της Ευρωπαϊκής καταιγίδος. Διατί να την αρνηθώμεν την συνεργασίαν αυτήν;
Το επαναλαμβάνομεν: Οφείλομεν να προσγειωθώμεν. Άλλως ας πάρωμεν σφουγγάρι και ας σβύσωμεν εκ του Ευρωπαϊκού χάρτου και την Ελλάδα και την ιστορίαν και τα ιδανικά μας…»

ΠΗΓΗ 

http://mlvzero.blogspot.com/2012/02/1941.html


Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Βρέθηκε ο πρώτος απατεώνας (Λαυρεντιάδης) καλή αρχή και καλή συνέχεια

1 δις  !!!!
στο εξωτερικό? 
Ο Λαυρεντιάδης ρε γαμώτο?

1 δις  !!!!
στο εξωτερικό? 
Ο Λαυρεντιάδης ρε γαμώτο?
Το πιό καλό παιδι !!! ποιός να το πίστευε ....πως θα ερχόταν ώρα ... (που λέει κι ο ... ποιός το λέει ρε παιδιά?)


Σηκώστε (μαλάκες) τα λεφτά σας από τις τράπεζες, πριν να είναι αργά

όταν λένε "γυρίστε τα λεφτά στις τράπεζες" σημαίνει πως το πάρτι τελειώνει.
Θέλουν να σου πάρουν και τα λεφτά του κουμπαρά.

Έτσι έγινε και στην Αργεντινή πριν την πτώχευσή της



Έκκληση - απειλή να γυρίσουν τα χρήματα που είναι στα σεντούκια

Για δεύτερη φορά μέσα στην ίδια μέρα ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, απηύθυνε ξεκάθαρη έκκληση σε όσους έχουν αποσύρει τα χρήματά τους από τις τράπεζες να τα καταθέσουν εκ νέου εκεί.

Βενιζέλος προς καταθέτες: Γυρίστε τα λεφτά στις τράπεζες
 

Το κάλεσμα του υπουργού Οικονομικών είχε δύο αποδέκτες: τόσο όσους έχουν στείλει τα χρηματά τους στο εξωτερικό («η συντριπτική πλειοψηφία των χρημάτων έχει κατευθυνθεί στην Αγγλία και όχι στην Ελβετία, όπως νομίζουν οι περισσότεροι» είπε ο κ. Βενιζέλος») όσο και κυρίως -όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών – σε όσους υπό το καθεστώς του πανικού απέσυραν τις αποταμιεύσεις τους από τις τράπεζες και έχουν κρύψει διόλου ευκαταφρόνητα ποσά κάτω από το στρώμα και τα σεντούκια.

Το βασικό μέλημα του οικονομικού επιτελείου είναι να επιστρέψουν αυτά τα χρήματα, που βρίσκονται σε ελληνικά σπίτια καθώς αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των 60 δισ. που έχουν κάνει φτερά από τις τράπεζες τη τελευταία διετία.

Σε ό,τι αφορά σα κεφάλαια που έχουν μεταναστεύσει ο κ. Βενιζέλος δεν θέλησε να ανοίξει τα χαρτιά του για το εάν θα δοθούν επιπλέον κίνητρα επαναπατρισμού ή θα αυξηθεί η φορολόγηση τω των τόκων στις καταθέσεις εξωτερικού.

 

Άφησε όμως να εννοηθεί ότι στο υπουργείο Οικονομικών έχουν πλήρη εικόνα όσων έχουν κατευθύνει τα χρήματα τους σε άλλες χώρες, απειλώντας εμμέσως πλην σαφώς με ποινές και πρόστιμα τους φορο-παραβάτες.

Βέβαια, αυτό που προέχει, όπως είπε ο κ. Βενιζέλος, είναι να πειστούν όλοι οι Έλληνες πως οι ελληνικές τράπεζες είναι πλέον ασφαλέστερες ακόμα και από πολλές ξένες.

η κυβέρνηση του μνημονίου προβλέπει την όξυνση των κοινωνικών αγώνων και επιθυμεί με προληπτικό τρόπο να προστατεύσει νομικά τα εκτελεστικά της όργανα που αυθαιρετούν




Την κατάργηση της αυτόφωρης διαδικασίας για ένστολους σε ώρα υπηρεσίας καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για «επίσημη εισαγωγή καθεστώτος ατιμωρησίας την ώρα που οργιάζει η αστυνομική βία». Πρόκειται για το άρθρο 20 του νομοσχεδίουγια την εισαγωγή ένοπλων φρουρών σε εμπορικά πλοία.

Το άρθρο προβλέπει πως εξαιρούνται από την αυτόφωρη διαδικασία, τα αδικήματα που διώκονται κατ' έγκληση και φέρεται ότι διαπράχθηκαν από αστυνομικό, λιμενικό ή πυροσβεστικό υπάλληλο κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

ΠΗΓΗ:  http://tvxs.gr
Σε ανακοίνωσή της την Πέμπτη, η επιτροπή δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει «προκλητική κατάργηση της αυτόφωρης διαδικασίας για αδικήματα για τα οποία μηνύονται από πολίτες οι ένστολοι αστυνομικοί, λιμενικοί και πυροσβέστες και αφορούν πράξεις που τελέσθηκαν εν ώρα υπηρεσίας τους, καθώς με αυτήν την ρύθμιση εισάγεται επισήμως καθεστώς ατιμωρησίας για αστυνομικά όργανα τη στιγμή που οργιάζει η αστυνομική βία και αυθαιρεσία κατά των πολιτών και των συνταγματικών τους δικαιωμάτων».

«Αντί η πολιτεία να διευκολύνει περαιτέρω τις διαδικασίες με τις οποίες τα αστυνομικά όργανα να λογοδοτούν για πράξεις τους ενάντια σε πολίτες και να αποθαρρύνονται από την τέλεσή τους, ουσιαστικά πλέον τα θωρακίζει και τα θέτει στο απυρόβλητο, και μάλιστα κατά προκλητική παράβαση ακόμη και της θεμελιώδους αρχής της ισότητας ενώπιον του νόμου» συνεχίζει η επιτροπή.

«Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του μνημονίου προβλέπει την όξυνση των κοινωνικών αγώνων και επιθυμεί με προληπτικό τρόπο να προστατεύσει νομικά τα εκτελεστικά της όργανα που αυθαιρετούν» συμπληρώνει η ανακοίνωση, καταλήγοντας: «Πρόκειται για επικίνδυνη εξέλιξη που πρέπει να αντιμετωπιστεί από το λαϊκό κίνημα άμεσα και οργανωμένα».