"O tempora, o mores!"
Ποιός να το περίμενε !
Να είσαι στην καρδιά του παρακράτους, να έχεις δολοφόνους βουλευτή που καλύπτονται πίσω απο ηγετικά στελέχη του κράτους, κι εσύ να μην φοβάσαι τίποτα. Να σε πιέζουν αφόρητα. Να τιμάς το ρόλο σου, με ήθος και με αίσθημα καθήκοντοες στην κοινωνία. Να μπορείς να κοιτάς περήφανα τον κόσμο στα μάτια... και όλα αυτά σε μια κοινωνία που δεν βγήκαν διακόσιες χιλιάδες κόσμος στους δρόμους για να καταγγείλουν τις δολοφονίες. Εντελώς μόνος σου.
Κάποια στιγμή. πολλά χρόνια αργότερα έρχεται η αναγνώριση των πράξεών σου και να φτάνεις στο ύπατο αξίωμα του κράτους.
...και μετά απο μαύρες ημέρες παρακρατικών, χουντικών, δικτατορίσκων και σκληρής τυραννίας φτάσαμε στο σήμερα
... στις πιό μαύρες κι απ τις μαυρες του '63, που υποτίθεται οτι αυτά ανήκουν στο παρελθόν και έχουμε δημοκρατία και δικαιοσύνη.
Α ρε Σαρτζετάκη !
Πού να ήξερες ποιός σε αντικατέστησε!
Το πιο τιποτένιο σκουπίδι, ενας νεροκουβαλητής, ενα κάθαρμα, ενας τενεκές ξεγάνωτος.
Ενα σκουλίκι που ούτε η χειρότερη χούντα σε τριτοκοσμική χώρα δεν θα τολμούσε να το φυτέψει στο υψηλότερο αξίωμα !!! να τον βλέπουν όλοι και να τον καμαρώνουν.
Τοποθετημένος τόσο ψηλά, που θα τον βλέπουμε και θα αισθανόμαστε δέος για το πόσο δυνατό είναι το παρακράτος στη σημερινή "δημοκρατία" μας.
Αηδία .
Κατάντια.
Ντροπή μεγάλη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου