Σάββατο 3 Μαρτίου 2012

Η αντεπαναστατική ξεφτίλα της Σταλινικής ηγεσίας ΚΚΕ επαναλαμβάνεται με αφορμή τις "Φθηνές πατάτες"

Mε αφορμή την συνηθισμένη αντεπαναστατική στάση που για ακόμα μια φορά επέδειξε η Σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ , κάνοντας την γελοία " Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για τις φθηνές πατάτες " θα ήθελα να σχολιάσω πως:


Από την πάλαι ποτέ "σχεδιασμένη" οικονομία των κομμουνιστικών κρατών, ξεφύγαμε πριν μερικά χρόνια τρέχοντας να πιάσουμε το αμερικάνικο καπιταλιστικό όνειρο, μόνο που ξανακαταλήξαμε στην επίσης απόλυτα "σχεδιασμένη" οικονομία της Τρόϊκας-ΔΝΤ που δεν γνωρίζει πλέον όρια κρατών.

Παράλληλα η λύση που μας προτείνεται από το ΚΚΕ είναι η επιστροφή μας ξανά και πάλι στην "σχεδιασμένη" οικονομία πανεθνικώς αυτή τη φορά: "είναι ώριμη και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός. Αυτό απαιτεί να γίνουν κοινωνική λαϊκή περιουσία όλες οι επιχειρήσεις, ο φυσικός και ορυκτός πλούτος και να δημιουργηθούν παραγωγικοί συνεταιρισμοί της μικρής και μεσαίας αγροτιάς. Το μεγαλοεμπόριο και οι εισαγωγές να είναι αποκλειστική υπόθεση του κράτους."

Πάνε δηλαδή και την στήνουν καραούλι στις πιθανές εξόδους μας στα άκρα και σου λένε μετά ή που θα περάσεις μέσα από εμάς ή που θα μείνεις μέσα στην χύτρα να βράζεις μέχρι να λιώσεις! Δηλαδή ή που θα κάτσεις να σε γαμήσω, ή που θα βιαστείς! Άκρα! Πόλωση!

Ή σκύβεις και προσκυνάς, ή παλουκώνεσαι!

Ενδιάμεσες λύσεις; Φυσικά υπάρχουν. Σίγουρα όμως οι λύσεις αυτές δεν είναι τα κάθε είδους κινήματα συναισθηματικού τύπου αντίδρασης, ούτε οι πολιτικές υποδούλωσης και υποταγής στις αυθαίρετες εξουσίες κάθε μορφής και είδους.


Η λύση είναι η αποδοκιμασία όλου του σάπιου αυτού πολιτικού συστήματος και η ανατροπή του θεσμικά μέσα από το Λευκό και χωρίς αιματοχυσίες κι εμφύλιες συρράξεις ώστε να δημιουργηθεί νέο πολιτικό σκηνικό και Σύνταγμα που θα μας διασφαλίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη και την τήρηση ακόμη πιο εκδημοκρατισμένων θεσμών και συμμετοχικών διαδικασιών στην λήψη των κρίσιμων και καίριων αποφάσεων που μας αφορούν όλους, "εξασφαλίζοντας την αποκλειστική σύνδεση της λαϊκής εντολής με το παραγόμενο κυβερνητικό έργο και την αυτονομία της πολιτικής από εξωθεσμικά κέντρα". Μόνο έτσι μπορούμε να αποκτήσουμε την θεμιτή και φίλα προσκείμενη προς την πλειοψηφία Πολιτική Βούληση, έτσι ώστε να διαλεχθούμε διπλωματικά με τους εταίρους μας διαπραγματευόμενοι με κριτήριο τα όσα επιτάσσει ο Ορθός Λόγος και το κοινά προφανές.

Μα θα πεις, το Λευκό δεν είναι άκυρο, δεν πάει στο πρώτο κόμμα…;
Ξέρω πολύ καλά το τι λέει η προπαγάνδα κατά του Λευκού και για να μην τα ξαναργάφω δείτε στους συνδέσμους παρακάτω το πώς στριμώχνει κανείς ακόμα κι έναν συνταγματολόγο που αναθεματίζει με το κύρος της θέσης του τη Λευκή Ψήφο:


http://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=334087499960061&id=170221049695385

Το θέμα δεν είναι επί του παρόντος το να κάτσουμε και να μιλάμε για το τι έχει γίνει κακώς μέχρι τούδε. Άμα κάτσουμε και τα γράψουμε όλα αυτά που έχουν γίνει κακώς, γεμίζουμε τόμους λέμε!

Δεν είναι όμως αυτό το ζήτημα μας επί του παρόντος! Αλλά το τι κάνουμε τώρα! Προτάσεις συγκεκριμένες, το και το... να αυτό!

http://www.facebook.com/YianSof/posts/363609840329647

και http://www.facebook.com/petros.tatsopoulos/posts/308572719197157

Γιάννης Σοφικίτης

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

Ενεργοποιεί τη νέα πολιτική δεδομένων, παρά τις αντιδράσεις, η Google

oogle
tvxs.gr/node/86705

Παρά τις αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει τα σχέδιά της ανά τον κόσμο, αλλά και κόντρα στη σαφή προειδοποίηση της Κομισιόν για παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας, η Googleέθεσε σε εφαρμογή τη νέα πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων της εταιρείας.


Από χθες η Google συγκεντρώνει ουσιαστικά60 διαφορετικές πολιτικές προστασίας δεδομένων σε μία και μοναδική, με την εταιρεία να υποστηρίζει ότι οι αλλαγές είχαν ως στόχο να απλοποιηθεί η πολιτική της και δεν θα έχουν ουσιαστικές επιπτώσεις στους χρήστες, καθώς αφορούν, κυρίως κωδικοποιήσεις πρακτικών που εφαρμόζονται εδώ και καιρό. Κεντρικό στοιχείο στη νέα πολιτική, όμως, είναι η δυνατότητα της εταιρείας να μοιράζεται τα προσωπικά δεδομένα, που συλλέγει μία υπηρεσία της, με άλλες πλατφόρμες της.

Δεδομένου ότι οι διαφορετικές υπηρεσίες της Google είναι πραγματικά αμέτρητες, η εταιρεία είχε δημιουργήσει περισσότερες από 60 πολιτικές για το πώς διαχειρίζεται τα στοιχεία που καταγράφει. Τώρα όλες αυτές, οι υπηρεσίες θα αρχίσουν να περιστρέφονται γύρω από το Google+ προκειμένου να το προβάλουν και να το υποστηρίξουν όσο περισσότερο γίνεται. Έτσι η εταιρεία αποφάσισε να συγχωνεύσει όλες τις πολιτικές της σε μία.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι παρόλο που δεν της επιτρέπεται να συγκεντρώσει περισσότερα προσωπικά δεδομένα των χρηστών, μπορεί να επεξεργαστεί με περισσότερους τρόπους τις πληροφορίες, που έχει στη διάθεσή της και να διαμορφώσει πιο σύνθετα προφίλ για τους χρήστες της. Για τη Google πρωταρχικός στόχος βεβαίως είναι η προσέλκυση διαφημίσεων.

Οι επικριτές της κίνησης αυτής της Google, σημειώνουν ότι η εταιρεία θα έχει ουσιαστικά πρόσβαση σε όλες τις διαδικτυακές συνήθειες των χρηστών, με αποτέλεσμα να μπορεί να σκιαγραφήσει όχι μόνο την καταναλωτική τους συμπεριφορά, αλλά ευρύτερες πτυχές του χαρακτήρα και των πεποιθήσεών τους.



Αντιδράσεις

Αμφιβολίες για τη νομιμότητα των κινήσεων της εταιρείας, οι οποίες είχαν προαναγγελθεί από τον Ιανουάριο, εξέφρασε πρώτη η αρμόδια ρυθμιστική αρχή της Γαλλίας, CNIL, η οποία και ζήτησε τη διεξαγωγή πανευρωπαϊκής έρευνας.

Η Επίτροπος Δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Βίβιαν Ρέντινγκ, ανακοίνωσε χθες πως οι αρχές προστασίας δεδομένων ανά την Ευρώπη κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η νέα πολιτική της Google εγείρει σοβαρότατες ανησυχίες σχετικά με τη συμβατότητά της με το κοινοτικό Δίκαιο.

«Από πολλές απόψεις (υπάρχει παραβίαση). Καταρχήν δεν έχει διαβουλευθεί κανέναν, η πολιτική της δεν συνάδει με το νομοθετικό πλαίσιο για τη διαφάνεια και χρησιμοποιεί τα προσωπικά δεδομένα ατόμων προκειμένου να τα παραδώσει σε τρίτα μέρη- κάτι στο οποίο οι χρήστες δεν έχουν συμφωνήσει» ανέφερε η επίτροπος Ρέντινγκ. «Η προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι βασικός κανόνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρόκειται για ''αν'', αλλά για ''πρέπει''» τόνισε.


Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

Διήμερο παρουσιάσεων και ανοιχτού διαλόγου για το ζήτημα της οργάνωσης του Αναρχικού Κινήματος



ΑΠΌ ARSENELUPIN


Στις 2 & 3 Μάρτη οργανώνουμε διήμερο στο Πολυτεχνείο με θέμα την οργάνωση
του αναρχικού κινήματος. Η πρώτη μέρα θα έχει 2 βιβλιοπαρουσιάσεις πάνω
στην ιστορικότητα του ζητήματος δοσμένες από συντρόφους που τοποθετούνται
σε διαφορετικά αναρχικά ρεύματα (αναρχοκομμουνιστικό –
αναρχοσυνδικαλιστικό). Στόχος της είναι η παρουσίαση και η συζήτηση πάνω
σε αυτήν, των απαντήσεων που εδώ και 150 χρόνια το αναρχικό επαναστατικό
κίνημα δίνει στο ζήτημα της οργάνωσής του, στις μορφές, τους στόχους και
τα αποτελέσματα της.
Η δεύτερη μέρα αφορά το «χώρο». Όλους/ες εμάς εδώ, σήμερα. Σαν αυτό που
είμαστε, στις συνθήκες που τώρα ζούμε, με τη διαδρομή, τους αγώνες, τις
ελλείψεις και τις αντιθέσεις που μας χαρακτηρίζουν. Εδώ και καιρό, έξω από
διαδικασίες (αλλά όλο και περισσότερο μέσα σε αυτές) το ερώτημα της
οργάνωσής μας τίθεται όλο και πιο επιτακτικά: πότε κάτω από την επιδίωξη
μιας καλοπροαίρετης ενότητας, πότε ως κριτική στις ανεπάρκειες του
αφορμαλισμού που ως τώρα εφαρμόζουμε, πότε ως καταδίκη η υπεράσπιση του
ατομικού δρόμου που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των «ενεργών»
συντρόφων/ισσών.
Θα μπορούσε κανείς να στοιχηματίσει ότι πρόκειται για μια ακόμα «μόδα» στο
εσωτερικό του «χώρου – χωριού» αν αυτός ο διάχυτος προβληματισμός δεν
συνυπήρχε με το γνήσιο άγχος των καιρών που έρχονται, των προοπτικών, των
διλλημάτων, των κινδύνων τους. Το ιστορικό σταυροδρόμι στο οποίο
βρισκόμαστε σε συνδυασμό με την ποσοτική και ποιοτική ισχυροποίηση της
αναρχίας στην Ελλάδα, φαίνεται να οδηγεί στο ερώτημα της οργάνωσής μας με
φυσικό τρόπο.
Οι προσεγγίσεις μέσα στο «χώρο» είναι πολλές. Και με διαφορετικό βαθμό
σαφήνειας και ολοκλήρωσης. Και κατά κανένα τρόπο δεν μπορούν να αποκοπούν
από το συνολικό φάσμα αντιλήψεων που έχει το κάθε πολιτικό σχήμα ή άτομο.
Κάτι που βέβαια ισχύει και για εμάς.
Ο ουσιαστικός σκοπός της δεύτερης μέρας είναι αυτός: να ακουστούν
συγκροτημένες απόψεις, να δωθεί ένας κοινός τόπος εκφοράς στις
διαφορετικές προσεγγίσεις του ζητήματος της πολιτικής μας οργάνωσης και
κατά συνέπεια στο τρόπο διεξαγωγής του ίδιου του πολιτικού και κοινωνικού
αγώνα. Να μεταφέρει το θέμα από το πεδίο ενός διάχυτου προβληματισμού στο
πεδίο των πολιτικών διεργασιών. Θα ήμασταν αφελείς αν θεωρούσαμε ότι
μπορούν να δοθούν τελικές προοπτικές από μια τέτοια συζήτηση και μόνο, λες
και τα πολιτικά διακυβεύματα τέτοιας έκτασης εξαρτώνται από το να «ρίξει
κάποιος την καλή ιδέα».
Θα ήμασταν ακόμα περισσότερο αφελείς, αν κομίζαμε κάποια έτοιμη λύση,
χώρια που είναι ερώτημα το σε τι είδους σχήματα αναλογούν πρωτοβουλίες για
τόσο μεγάλα ζητήματα…
Αυτό που θέλουμε είναι η πρωτογενής ζύμωση που θα εξασφαλίσουν κάποιες
ώρες παράθεσης απόψεων, η συζήτηση, αλλά και κάτι ακόμα: να δοθεί η
ευκαιρία σε αυτούς που ήδη συμφωνούν να συμφωνήσουν καλύτερα…
Για να δώσουμε ένα στίγμα, η δική μας άποψη θεωρεί πως η πολιτική οργάνωση
των αναρχικών είναι απαραίτητη, ειδικά σήμερα, μέσα από μια σειρά
προϋποθέσεις και κεκτημένα και γιαυτήν προσεγγίζουμε το ομοσπονδιακό
μοντέλο. Αναγνωρίζοντας όμως τον, λανθάνοντα έστω, κινηματικό χαρακτήρα
του «χώρου», τα δεδομένα και την ιστορία του, αλλά και την πολυτασική φύση
του αναρχισμού καθαυτού, δεν μπαίνει καν ως ζήτημα (από εμάς) η δημιουργία
της «μίας οργάνωσης όλων»…
Ακριβώς επειδή δεν επιδιώκουμε να καλέσουμε μόνο όσους συμφωνούν μαζί μας
γιαυτό και τη θέση μας θα την αναπτύξουμε στην εισήγησή μας. Ο διάλογος
είναι ανοιχτός. Δεν πρόκειται να διώξουμε κανέναν αλλά κάποια πράγματα μας
φαίνονται λογικά. Όπως ας πούμε μια κουβέντα ιστορικής ή στενά θεωρητικής
φύσης να γίνει την πρώτη μέρα και τη δεύτερη να μιλήσουμε για την
πραγματικότητά μας. Επίσης, ότι η κουβέντα αφορά όσους/ες
αυτοπροσδιορίζονται στο ελευθεριακό φάσμα αντιλήψεων – η δημιουργία
κόμματος, για παράδειγμα, δεν είναι επιλογή.
Αυτό που μπορούμε να ζητήσουμε είναι τοποθετήσεις όσο γίνεται πιο σαφείς.
Κριτική όσο γίνεται πιο στοχευμένη.
Σας καλούμε λοιπόν σε έναν διάλογο που έχει κινηματική στόχευση και που
για εμάς ως συλλογικότητα σχετίζεται με βασικές μας προτεραιότητες και
που ελπίζουμε να συναντηθεί και να ωφελήσει προτεραιότητες πολλών άλλων.
Έστω και με διαφορετικούς τρόπους.

Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση


ΠΗΓΗ

Το μέλλον μας είναι η δραχμή όσο και αν την ξορκίζουμε...









Συνέντευξη στον Σπύρο Αλεξίου

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι από τις πρώτες φωνές που ακούστηκαν για

χρεοκοπία και επιστροφή στην δραχμή, όταν και τα δύο θέματα αποτελούσαν

ταμπού, μετά το ξέσπασμα της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης. Ο καθηγητής

Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, μαζί με την ομάδα του RMF

(Research on Money and Finance), έχουν προχωρήσει σε έρευνες και μελέτες

για τις επιπτώσεις του ευρώ στις περιφερειακές οικονομίες και τα δομικά

προβλήματα του κοινού νομίσματος.

Υποστηρίζουν δυναμικά και κόντρα στο ρεύμα, την λύση της επιστροφής στη δραχμή, για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Στην συνέντευξή του στην «Ι» μας περιγράφει τις απαραίτητες διεργασίες, τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουμε, αλλά και τις λύσεις που θα πρέπει να δοθούν. Και προειδοποιεί πως το νέο Μνημόνιο, όχι μόνο μας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια σε ασύντακτη χρεωκοπία ή πολυετή δραματική ύφεση, αλλά και η λεγόμενη «ανασυγκρότηση» του κράτους με απολύσεις θα οδηγήσει σε διάλυση του. Και θα αποτελέσει το πρόσφορο έδαφος για την δημιουργία άνομων παρακρατικών θυλάκων μέσα στους κρατικούς θεσμούς, που θα νέμονται την εξουσία του. Σήμερα, που ξαναμπαίνουν στο τραπέζι –σταδιακά- όλα τα ζητήματα ταμπού, οι ενδελεχείς μελέτες του RMF και του Κώστα Λαπαβίτσα, όσο και αν διαφωνεί κανείς μαζί τους για τις πολιτικές επιλογές, μπορούν να αποτελέσουν την άκρη του νήματος για να δούμε τι μας περιμένει στο μέλλον και να προετοιμαστούμε.

Το τελευταίο Μνημόνιο δεν φαίνεται να έχει πείσει τις αγορές, τους επενδυτές, ούτε καν αυτούς που το υπέγραψαν. Πιστεύετε ότι το νέο σχέδιο διάσωσης μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την τροχιά της κατάρρευσης;

'Οχι. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε στην πράξη πού θα καταλήξει τo PSI, κι αν θα κατορθώσει η χώρα να αποφύγει και την τεχνική αθέτηση πληρωμών. Δεν είναι διόλου σίγουρο ότι δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά, και με τις καλύτερες προοπτικές, το Μνημόνιο θα οδηγήσει το χρέος στο 120% το 2020. Οι υποθέσεις που έχουν γίνει για να φτάσει εκεί, είναι τόσο ακραίες, και είναι τόσο πολλές οι αστάθμητες μεταβλητές, ώστε είναι πολύ πιθανό το χρέος να εκτραπεί, και να φτάσει στο 160% το 2020.

Αλλά, ακόμα και στο 120% να είναι το χρέος, παραμένει μη βιώσιμο. Διότι, πρώτον, μια οικονομία του μεγέθους της ελληνικής δεν μπορεί να αντέξει χρέος τέτοιου ύψους. Και, δεύτερον, το χρέος στο 120% κατά το 2020, θα το κατέχει ο επίσημος δανειστής, ο οποίος θα έχει και προτεραιότητα στην αποπληρωμή του. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές, γιατί ποιος ιδιώτης δανειστής θα αγοράσει κρατικά χαρτιά, όταν ξέρει ότι θα έχει προτεραιότητα κάποιος άλλος; Όταν μάλιστα το χρέος θα προσεγγίζει τα 250 δισ.;

Άρα, θα χρειαστεί και πάλι αναδιάρθρωση, η οποία θα είναι πιο δύσκολη, καθώς θα είναι ο επίσημος δανειστής μέσα. Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι ότι τα μέτρα που συνοδεύουν το PSI είναι εντελώς απίθανο να φέρουν αποτέλεσμα. Πρώτον, διότι όσον αφορά τη σταθεροποίηση, επιβάλλουν λιτότητα πάνω στη λιτότητα, οπότε οι συνθήκες θα γίνουν ακόμη δυσκολότερες για την οικονομία. Η συρρίκνωση φέτος θα είναι επίσης πολύ μεγάλη, κάτι που θα συνεχιστεί. Πρόκειται λοιπόν για μέτρα παράλογα.

Πέραν αυτού, τα αναπτυξιακά μέτρα που περιλαμβάνονται, όπως η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και η συντριβή του εργατικού εισοδήματος, δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Όλες αυτές οι απιθανολογίες είναι πρωτόλεια επιχειρήματα σπουδαστών προπτυχιακών στα Οικονομικά. Είναι αδύνατον να οδηγήσουν σε συστηματική ανάπτυξη. Οι υποθέσεις εργασίας, που γίνονται από όσους κατάρτισαν το Μνημόνιο, φαίνεται να δείχνουν ότι, με τις ευνοϊκότερες προοπτικές, η ανάπτυξη που θα πετύχει η Ελλάδα θα είναι, μέχρι το 2020, της τάξεως του 2,5%. Αυτό το ποσοστό δεν μεταφράζεται σε ανάπτυξη που μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.
Συνέχεια ...
http://www.isotimia.gr