Κάποιοι "φιλέλληνες" Ευρωπαϊστές πήγαν στην συγκέντρωση συμπαράστασης ΥΠΕΡ του "ΝΑΙ" που έγινε στις Βρυξέλλες. Το κακό δεν είναι οτι ήταν "μή" Έλληνες αλλά το ότι δεν είχαν κάποια επιχειρήματα για να στηρίξουν την "συμπαράστασή τους" στον δοκιμαζόμενο Ελληνικό λαό. Στην ερώτηση "μιλάς Ελληνικά" υπάρχει κάποια αμηχανία, όχι γιατί δεν μιλάει Ελληνικά αλλά γιατί δεν έχει καμία διάθεση να εξηγήσει τον λόγο της παρουσίας του στην συγκέντρωση. Προσπαθεί να αποφύγει τις ερωτήσεις, προσποιούμενος οτι μιλάει κάποια άλλη γλώσσα και δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τον ερωτόντα. Ω του θαύματος, διαλέγει τα Ισπανικά, το οποίο είναι τεράστια γκάφα από μέρους του διότι ο συνομιλητής του τα μιλάει άπταιστα. ... και απομακρύνεται σαν βρεγμένη γάτα. Και τί να έλεγε? Οτι συμπονά τους Έλληνες τραπεζίτες? ...για να μην μιλήσω για τα υπόλοιπα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ πασίγνωστα ερπετά της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών.
Λυσσαλέα προπαγάνδα υπέρ των τραπεζιτών εξαπέλυσαν τα παπαγαλάκια με τους γνωστούς - άγνωστους δημοσιοΚάφρους.
Γνωστόν.
Οι σύγχρονοι "χίτες και ταγματασφαλίτες" με την κουκούλα του καταδότη συνεργάτη των τυράννων και με αφεντικά τους τραπεζίτες που τους ταίζουν με παχυλούς μισθούς.
Ακόμα μια "δήθεν" αυθόρμητη συγκέντρωση "αγανακτισμένων" πολιτών.
Μα και στο Βέλγιο?
Στο Βέλγιο?
Τα εγγόνια των ηρώων που πολέμησαν τους Γερμανούς ναζί και ταυτόχρονα τα τέκνα των ανθρακωρύχων του Βελγίου που χαράμισαν τη ζωή και τα νιάτα τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους?
για να δώσουν τα εφόδια στη ζωή και να μην υποφέρουν τα βλαστάρια τους όπως οι ίδιοι με το κακό ριζικό τους?
Έστειλα λοιπόν κι εγώ ως μετανάστης Βελγίου ενα γράμμα, έτσι, μπας και προβληματιστούνε λίγο και μήπως και έρθει το μυαλό τους στη θέση του :
Κρίμαπουδενζουνναμαςκαμαρώσουνκαιοιπαππούδεςμας, πουσκοτώθηκανστηνΑλβανίακαιστοΡούπελγιανασώσουντηνπατρίδαμαςαπότουςΓερμανούςναζί, κιεμείςτώραναπροσπαθούμενασώσουμετην
Siemens καιτην
Deutsche Bank.
Βρυξέλλες
ΔιαμαντήςΒάγιας
Οικονομικόςμετανάστης"" ΣΗΜ: το σχόλιο το έκανα κάτω από τη δημοσίευση του καλέσματος στο TheToc
και μια ταινία σχετική με τους Έλληνες ανθρακωρύχους του Βελγίου:ΓΡΑΜΜΑ ΑΠ' ΤΟ ΣΑΡΛΕΡΟΥΑ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΛΕΙΨΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1965
Σύνοψη της υπόθεσης: Δέκα χρόνια μετά την πρώτη μεταναστευτική αποστολή Ελλήνων εργατών στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου, ο σκηνοθέτης βλέπει από μια ιδιαίτερη προσωπική σκοπιά τη θέση και τα προβλήματα αυτών των εργατών σε μια ευρωπαϊκή χώρα που, ως προς τα υλικά αγαθά, τους προσφέρει τα πάντα, εκτός από την πιθανότητα γυρισμού στην Ελλάδα. Το σενάριο είναι βασισμένο σε μια επιστολή που στέλνει στη μάνα του ένας Έλληνας εργάτης ανθρακωρυχείων στο Σαρλερουά του Βελγίου. Ο εργάτης μιλάει για τη ζωή στο Βέλγιο και για τη σχέση του με την πατρίδα. Αισθάνεται νοσταλγία και βρίσκεται σε αδιέξοδο, παγιδευμένος στην ξενιτιά. Παρακολουθούμε, παράλληλα με την αφήγηση, σκηνές από τη ζωή των Ελλήνων μεταναστών-εργατών στην ξενιτιά.
Άγαλμα έμεινε ο Άνθιμος, μετά τα γιουχαρίσματα των πιστών που του φώναζαν "ΟΧΙ" και "προδότη". Ήταν τόσο μεγάλο το σοκ που υπέστη, ώστε μετά την μπαρούφα - προπαγάνδα - κοτσάνα που πέταξε, συνέχισε να κουνάει το δάχτυλο χωρίς να μπορεί να αρθρώσει ούτε λέξη παραπάνω. Έτρεξαν οι παρατρεχάμενοι χριστέμποροι να τον παρηγορήσουν - παραμυθιάσουν, λέγοντάς του πως ήταν μόνο ένας ο "ταραξίας".